Namens Amsterdammers. ging op buurtbezoek in de Roomtuintjes en Dapperbuurt: fijne buurten om te leven, met name door de manier hoe bewoners onderling met elkaar omgaan. Wat we hier te horen kregen over het gedrag van de gemeente Amsterdam en over een woningcorporatie, stemde helaas eerder droevig.
We begonnen ons buurtbezoek in de Roomtuintjes. De Roomtuintjes zijn het ontluisterende voorbeeld van ‘stadsvernieuwing’ zoals bedacht en uitgevoerd door wethouders als Han Lammers en Cees de Cloe: grootschalige sloop van de 19e eeuwse woningen en nieuwbouw die het midden houdt tussen een hoge, stedelijke dichtheid en een tuinstad.
Bewoners die wij spraken zijn tevreden over hun woning, maar niet over verhuurder Lieven De Key. Zo wordt het gazon op het binnenterrein niet meer gemaaid. Dat heet ‘ecologisch groenbeheer’, maar lijkt vooral goed voor de portemonnee van eigenaar en beheerder De Key.
Met name op de vrijdagavond en de zaterdagavond – tot diep in de nacht – ervaren bewoners overlast van jongeren die rondhangen en feesten op het binnenterrein, na een bezoekje aan de coffeeshop op de nabijgelegen Zeeburgerdijk. Handhaving wordt node gemist, er komen geen boa’s of politieagenten langs.
We horen ook nog een bizar verhaal over het beheer van de trappenhuizen. De huismeester van de Roomtuintjes heeft ‘op last van de brandweer’ en zonder voorafgaande waarschuwing alle schilderijtjes, schoenenkastjes enzovoort uit de trappenhuizen verwijderd en weggegooid. Nou zijn wij geen jurist, maar heet zoiets niet diefstal? Extra pijnlijk is dat er een unieke foto bij zat van de oma van een oudere bewoonster. De foto werd omlijst door antieke tegeltjes. Het is achteloos in de prullenbak beland, onherstelbare schade voor de kleindochter.
Een jonge bewoner van de Roomtuintjes vertelde ons dat hij en zijn vriendjes graag een voetbalveldje willen op de plek van een betegelde speelplaats. ‘We hebben daarover een brief geschreven aan de gemeente, het hoeft geen Cruijffcourt te zijn, gewoon een grasveldje. We zijn dankbaar dat we hier kunnen spelen, maar we willen zo graag een voetbalveldje.’ Op onze vraag ‘heb je al antwoord van de gemeente’, kregen we te horen ‘we hebben onze brief twee jaar geleden naar de gemeente gestuurd, maar we hebben nog geen antwoord.’ Nu horen we wel vaker dat de gemeente brieven van bewoners niet beantwoordt, maar dat je kinderen van een jaar of tien zo in de kou laat staan, is wel heel schrijnend. Jong geleerd, oud gedaan, zou je denken. Zo vaak rept de gemeente van pogingen om bewoners te laten participeren, maar als ze het uit zichzelf doen, horen ze niets.
We vervolgden onze weg via de Dappermarkt, volgens buurtbewoners een fijne markt. Maar deze markt staat onder druk. De torenhoge marktgelden maken dat steeds meer marktkooplui niet meer verschijnen.
We vinden het opvallend dat de straten zo schoon zijn in de Dapperbuurt en de meeste plantsoenen goed onderhouden. Buurtbewoners vertellen dat dat komt omdat buurtbewoners zelf de straten schoonhouden en zelf de plantsoenen onderhouden. Buurtbewoners kennen elkaar en helpen elkaar; Namens Amsterdammers. zag al in meerdere buurten dat dat het verschil maakt.
Wat leren we nog meer van de wandeling door de Roomtuintjes en Dapperbuurt en van onze gesprekken met bewoners? Dat niet alleen de gemeente, maar in deze buurt ook een woningcorporatie helaas volstrekt onverschillig gedrag kan vertonen tegenover de eigen bewoners.
Namens Amsterdammers. dankt de bewoners voor de interessante informatie en fijne gesprekken!
