8. Armoede, schulden en ongelijkheid

De situatie

Het huidige college heeft de afgelopen jaren sterk ingezet op het bestrijden van ongelijkheid. Toch is het resultaat nauwelijks zichtbaar. Ondanks vele goedbedoelde regelingen is de ongelijkheid niet kleiner geworden, en soms juist ingewikkelder.

Een stad vol regelingen, maar niet vol oplossingen
Amsterdam voert inmiddels op talloze terreinen inkomensbeleid: van het vergoeden van fietsen, computers en wasmachines tot gratis ontbijt en lunch op scholen, bibliotheekabonnementen, sportbijdragen, begrafeniskosten, voorschool, kinderopvang en extra zorg of buitenschoolse opvang. Ook worden gemeentebelastingen kwijtgescholden en toeslagen aangevuld voor wie landelijk buiten de boot valt.

Hoewel dit sympathiek klinkt, is inkomensbeleid geen gemeentelijke taak. Bovendien vergroot het de zogenoemde armoedeval: wie meer gaat verdienen, raakt regelingen kwijt en houdt onder de streep nauwelijks meer over. Het huidige college heeft de inkomensgrens al verhoogd tot 150 procent van het minimumloon, maar dat maakt de stad vooral duurder in plaats van eerlijker. De kosten worden betaald door hogere parkeertarieven, toeristenbelasting en stijgende OZB, lasten die uiteindelijk alle Amsterdammers raken.

Een doolhof van regels
Amsterdammers verdwalen in de wirwar van gemeentelijke regelingen. Het vergt kennis, taalvaardigheid en administratief inzicht om überhaupt gebruik te kunnen maken van de voorzieningen. Zo ontstaan nieuwe vormen van ongelijkheid: wie de weg weet te vinden krijgt hulp, wie dat niet kan blijft achter.

In een stad met zoveel verschillende achtergronden is niets vanzelfsprekend. Procedures zijn vaak onbegrijpelijk, communicatie is te formeel en de afstand tot de gemeente te groot. Veel inwoners voelen zich machteloos tegenover een overheid die ver van hen afstaat.

De oplossing

Namens Amsterdammers. vindt dat beleid pas eerlijk is als het begrijpelijk en uitvoerbaar is. Minder regelingen, meer duidelijkheid en meer menselijke maat vormen de basis voor echte kansengelijkheid.
Een stad die iedereen dezelfde kans wil geven, moet niet alles willen compenseren, maar wél obstakels wegnemen. Amsterdam wordt pas eerlijk als haar inwoners begrijpen waar ze aan toe zijn en als werken, leren en zorgen daadwerkelijk loont.

Werken moet lonen
Het streven naar gelijkheid door herverdeling van inkomen en vermogen is geen houdbare weg. Gelijkheid van iedereen bestaat niet, en dat is maar goed ook. Waar het om gaat, is bestaanszekerheid voor iedereen die werkt of wil werken. De middenklasse betaalt nu de rekening van het solidariteitsbeleid van het huidige college, terwijl diezelfde groep steeds vaker moeite heeft om rond te komen. Namens Amsterdammers. wil voorkomen dat steeds meer huishoudens afhankelijk worden van toeslagen en inkomensregelingen. Werken moet weer lonen.

Kansenongelijkheid bestrijden
Kansenongelijkheid bestrijd je niet alleen met geld, maar vooral met verbinding, overzicht en kennis. Namens Amsterdammers. zet in op vijf speerpunten:

1. Saamhorigheid in de buurt. Waar mensen elkaar kennen, helpen ze elkaar. BuurtKringen, groepen bewoners die elkaar ondersteunen met kleine klusjes en praktische hulp, maken dat mogelijk.
2. Meldpunten in de wijk. Via scholen, bibliotheken en jongerencentra kunnen bewoners terecht met vragen of zorgen.
3. Begrijpelijke communicatie. Minder tekst, meer beeld, en gebruik van heldere, visuele uitleg.
4. Minder regelingen, meer eenvoud. Minder loketten en instanties voorkomt dat mensen verdwalen in het systeem.
5. Meer kansen voor scholing en opleiding. Onderwijs en training blijven de sleutel tot zelfstandigheid.

Leren budgetteren en samen schulden voorkomen
Armoede gaat niet alleen over een laag inkomen, maar ook over het ontbreken van overzicht. Namens Amsterdammers. wil dat mensen beter leren budgetteren en dat vaste lasten automatisch gekoppeld worden aan de ontvangstmomenten van inkomen of uitkering. Werkgevers worden actief betrokken bij het voorkomen van schulden, want ook zij hebben belang bij schuldvrije medewerkers.

Het aantal mensen met schulden neemt niet af. Daarom wil Namens Amsterdammers. dat Amsterdam deelneemt aan landelijke pilots voor schuldpreventie, met wetenschappelijke begeleiding en persoonlijke betrokkenheid van professionals en ervaringsdeskundigen.

Doe Mee Festivals
Namens Amsterdammers. wil ruimte maken voor festivals die bijdragen aan kennis en saamhorigheid. Geen feesten voor de happy few, maar Doe Mee Festivals waar Amsterdammers op een leuke manier leren en elkaar ontmoeten. Denk aan gezondheidschecks, verkeerslessen, kookworkshops en quizzen over gemeentelijke regelingen. Het festival reist door de stad en wordt lokaal aangevuld met de Doe Mee Marktkraam op markten en buurtfeesten.

Zo bouwen we samen aan een Amsterdam waarin mensen elkaar kennen, elkaar helpen en weten hoe ze hun eigen kracht kunnen gebruiken.