Op en rond het Bos en Lommerplein deed Namens Amsterdammers. meerdere ontdekkingen. Van prachtige binnentuinen tot verwaarloosde plantsoenen, van het afbreken van flats tot het afbreken van sociale verbanden, van problemen met jongeren tot de naargeestigste onderdoorgang van Amsterdam. We hielden er gemengde gevoelens aan over.
Velden van onkruid naast prachtige binnentuinen
Aan het Lidewijdepad in Bos en Lommer ligt een ruimte waar vrouwen vaak samenkomen en kinderen spelen. Het onderhoud is daar dramatisch slecht. De groene plantsoentjes zijn veranderd in velden van onkruid en ongedierte. “We betalen elk jaar meer belasting en krijgen er steeds minder voor terug”, vertellen de vrouwen. Tussen het onkruid ligt allerlei afval, en er lopen grote ratten. Kinderen klagen dat ze de bal niet meer kunnen ophalen als die per ongeluk in het plantsoentje komt, omdat niemand door de doornen de bal wil zoeken.
Kan het anders? Nou en of. Pal hiernaast liggen 2 prachtige binnentuinen. Kijk hoe mooi met planten en bloemen en groene grasvelden. Het kan dus wel! Maar daar mogen de bewoners alleen naar kijken. Ze mogen er niet in. Om razend van te worden! Waarom krijgen de vrouwen en kinderen geen mooie tuin om in te zitten en moeten zij het doen met al die troep? Dit gebeurt er als je lak hebt aan je eigen bewoners.
Naargeestigste plek van Amsterdam
Aan het Lidewijdepad ligt ook de naargeestigste plek van Amsterdam: de onderdoorgang onder de A10. Het is moeilijk te beschrijven maar bekijk gerust de video…. en huiver.
Met de flat breek je ook de sociale cohesie af
In de Kolenkitbuurt vindt stadsvernieuwing plaats, en de methode daarvoor is sloop-nieuwbouw. Dat klinkt leuk, maar voor bewoners van de flats gelden helaas geen terugkeergaranties. Namens Amsterdammers. sprak een vrouw van wie de familie en alle kennissen in de buurt wonen, maar zij krijgt nu een woning toegewezen bij Amstel en de kans dat ze ooit terug kan naar de buurt is heel klein. Zo breekt de stadsvernieuwing dus niet alleen de flats af, maar ook de sociale cohesie. Maar een buurt wordt niet alleen gemaakt door stenen, ook door mensen.
Gezagsproblemen
Namens Amsterdammers. hoort van meerdere kanten over een gezagsprobleem op en rond het Bos en Lommerplein. Enerzijds voel je een bepaalde veiligheid, als je zou worden lastig gevallen op straat bemoeien bewoners zich ermee. Maar als handhavers of politie willen optreden, bemoeien bewoners zich er ook mee en wordt er flink gescholden. Meer dan welke buurt waar Namens Amsterdammers. tot nu toe kwam, is het rond het Bos en Lommerplein fatbike-land. We zien heel veel jongeren en zelfs kinderen met fatbikes door de buurt racen: over fietspaden, over de stoep en pal over het Bos en Lommerplein. Jongeren gaan ook gewoon met een groep in een cafetaria zitten. Ze gebruiken de wifi en het toilet en laten zich niet wegsturen. Als je dit meerdere keren per week hebt, is het supervervelend en bedreigend.
Een saai plein
Op het Bos en Lommerplein ontbreekt het aan leven. Het winkelaanbod trekt weinig bezoekers en ondanks de geplaatste bomen en plantenbakken is het geen wervende verblijfsplek.
Bewonersinitiatieven
In de buurt zijn er wel bewonersinitiatieven, zoals een weggeefwinkel voor kinderkleding. Maar geen buurthuis voor jongeren. Betrokken bewoners proberen ook aandacht te krijgen voor speelruimtes maar de opbrengst is mager. Binnenkort komen er speeltoestellen bij die elders weg moeten. De kwaliteit is nog onbekend. Het is niet makkelijk om hier een betrokken bewoner te zijn.
Namens Amsterdammers. dankt de bewoners, handhavers en ondernemers op en rond het Bos en Lommerplein voor de interessante informatie en leuke gesprekken. Op naar maart 2026!