Namens Amsterdammers. komt overal in Amsterdam en vraagt: ‘bouwen we aantallen huizen of bouwen we een stad? En op steeds meer plekken zie je dat de obsessie van het huidige college met aantallen nieuwbouw vervelende consequenties heeft. Rens Smid laat dat hier zien met twee voorbeelden, en schildert een andere aanpak voor fijne buurten om in te leven.
Twee voorbeelden van de schadelijke focus op aantallen in de woningbouw van Amsterdam.
Het Osdorpplein, achter de Meervaart. Op elkaar gepropt, zonder enige stedenbouwkundige visie, staan daar nieuwe appartementsgebouwen, waarvan de bewoners niet alleen kunnen zien dat de overburen aan tafel zitten, maar ook hoeveel doperwten er op ieders bord liggen. En de smalle straat naast de appartementsgebouwen is niet alleen het speelterrein voor kinderen, maar ook de route waarlangs de supermarkten bevoorraad moeten worden.
De Paasheuvelweg in Amsterdam Zuidoost. Hier is recent een grote hoeveel appartementen opgeleverd in fantasieloze gebouwen en in een deprimerende openbare ruimte. Parkeervoorzieningen zijn er niet en dus staan auto’s heel of half op de stoep. Voorzieningen als winkels of een café pasten blijkbaar niet in de plannen en ontbreken dus helemaal. Sociale cohesie zal in zo’n omgeving niet snel ontstaan. Ter geruststelling: het academisch ziekenhuis ligt op loopafstand.
‘Dien vreselijken woningnood’ in 1872
Het interessante, of zo u wilt navrante, van de bestuurlijke obsessie met aantallen nieuwe woningen is dat die aantallen-discussie al anderhalve eeuw woedt. In 1872 vroeg een Amsterdams raadslid aan de verantwoordelijk wethouder hoe die een einde dacht te maken ‘aan dien vreselijken woningnood’. Ook toen ging het om aantallen nieuwbouw, maar die discussie werd, anders dan nu, gekoppeld aan fraaie stedenbouw en dito architectuur. Kijk naar de buurt rond het Mercatorplein (6.000 woningen in een paar jaar neergezet), kijk naar het Algemeen Uitbreidingsplan (AUP) voor de westelijke tuinsteden, kijk naar het Schip in de Spaarndammerbuurt.
Verloren vaardigheden
Blijkbaar waren architecten, stedenbouwers, ambtenaren en wethouders toen in staat veel woningen te bouwen inclusief een hoogwaardige en duurzame gebouwde omgeving waarin het voor bewoners fijn vertoeven is en sociale cohesie kan gedijen. Die vaardigheid is in ieder geval dit college kwijtgeraakt.
De andere aanpak van Namens Amsterdammers.
Namens Amsterdammers. wil dat niet de aantallen woningen, maar het bouwen van een fijne stad weer centraal komt te staan. We bouwen gevarieerde wijken, waarvan een deel (sociale huur of koop, middeldure huur) echt betaalbaar is. Standaard percentages daarvoor laten we los zodat er gemêleerde buurten komen waarbinnen je een wooncarrière kunt maken en waar jong en oud prettig kan samenleven met voldoende voorzieningen. Lees hier het hoofdstuk Wonen van ons verkiezingsprogramma.
Namens Amsterdammers.