In de Staatsliedenbuurt spreekt Namens Amsterdammers. betrokken bewoners en ondernemers. Ze dragen graag bij aan de buurt en zijn wisselend enthousiast over de mate waarin dat kan. Voor jongeren is het hier een heel eigen verhaal, mede door de roemruchte historie van de mocro maffia.
Ze hebben ideeën hoe de buurt te verbeteren, en dragen er ook zelf graag aan bij, de bewoners en ondernemers van de Staatsliedenbuurt die Namens Amsterdammers. op straat tegenkomt. Over veiligheid op straat bijvoorbeeld wordt wisselend gedacht, maar betere verlichting zou een oplossing kunnen bieden. Er zijn contacten met de gemeente maar het laat nog op zich wachten welke resultaten daaruit komen.
Sociale samenhang
Van oudsher kende men elkaar in deze buurt. Maar dat is minder geworden. Mensen kijken minder naar elkaar om. Een aantal bewoners ziet dat als reden voor het afval dat te pas en te onpas op straat wordt gezet. Dat doe je niet als je om je buren geeft toch?
Een andere manier hoe de sociale samenhang onder druk staat, is het toenemende aantal expats dat in deze buurt woningen koopt. Expats spreken een andere taal en wonen er vaak maar een paar jaar, waardoor ze minder investeren in de buurtcontacten. Het zou fijn zijn als expats wel aansluiting zoeken bij de buurt. Door de vele verhuisbewegingen lijken sommige woningblokken langdurig, zo niet permanent in verbouwing te zijn.
Jongeren
Wij worden al snel gewantrouwd, vertellen jongeren aan Namens Amsterdammers. Ze beseffen dat de recente historie een zware hypotheek legt op de buurt maar geven ook aan dat er weinig te doen is voor hen. Vandaar dat ze dan maar op straat rondhangen. Vervolgens stuurt de politie hen weg en worden bankjes verwijderd zodat ze niet meer kunnen zitten. Uit mond van de jongeren wordt er weinig contact gezocht door gemeente, behalve in negatieve zin.
Het Van Beuningenplein in het hart van de Staatsliedenbuurt is vooral voor de jeugd tot 14, 15 jaar. Er zijn wel jongerenwerkers maar volgens de jongeren wisselen die heel snel. ‘Dus dan heb je vertrouwen opgebouwd en mag je wat, en dan komt de volgende en moet je weer opnieuw beginnen’, vertellen ze. De jongeren zouden graag een eigen plek hebben en meer vertrouwen krijgen.