Pakhuis de Zwijger organiseerde 4 februari jongstleden een debat over de volkshuisvesting met lijsttrekkers voor de gemeenteraadsverkiezingen van Amsterdam. Onweersproken bleef het pleidooi van Zita Pels (GroenLinks) om in de nieuwe collegeperiode 80% van de nieuwbouw als sociale huur te realiseren. Een onhaalbaar idee maar niemand prikte de luchtballon door. Rens Smid, onze nummer 2 doet dat hier wel want haalbare plannen voor woningbouw zijn superbelangrijk!
Namens Amsterdammers. pleit voor realisme in de politiek en in de ideeën voor volkshuisvesting en voor eerlijke politiek waarbij het mogelijk is na de verkiezingen echt te gaan doen wat je zegt. 80% sociale huur is niet mogelijk zonder enorme extra schulden te maken voor de stad want de gemeente zal heel veel subsidie moeten verstrekken om die woningen betaalbaar te maken. De huidige schuld van Amsterdam nadert al de 10 miljard. Met 80% sociale woningbouw loopt die schuld snel verder op en moet er steeds meer rente worden betaald over die schuld. Geld dat je moet uitgeven aan rente, kun je niet uitgeven aan het opruimen van afval, veilige fietspaden of zorg voor daklozen.
Negatieve effecten zijn er ook voor het vereveningsfonds. Dit fonds wordt gevuld met inkomsten uit erfpacht en vrije sector woningbouw en maakt grote projecten in Amsterdam betaalbaar. Op dit moment is er al bijna geen ruimte meer voor nieuwe projecten in het vereveningsfonds. Met 80% sociale woningbouw wordt het fonds amper meer bijgevuld. Het voorstel van GroenLinks betekent dus dat woningbouw ook allerlei andere grote projecten opslokt, van uitbreiding van de metro tot de bouw van buurthuizen of theaters.
Dit zijn alleen nog de financiële consequenties. Sociaal is het voorstel ook niet, want woningzoekenden die niet terecht kunnen in de sociale huursector hebben zo amper meer kans op een woning. Bovendien dreigt herhaling van de scenario’s van afgelopen jaren waarin eenzijdige nieuwbouwwijken ontstaan met kwalitatief slechte opberghokken van 30 vierkante meter. Als een bewoner daar gaat samenwonen of een kind krijgt, is die snel vertrokken. Het zijn wijken met een hoog verhuispercentage en weinig sociale cohesie.
Namens Amsterdammers. wil dat Amsterdam gevarieerde wijken bouwt, waarvan een deel (sociale huur of koop, middeldure huur) echt betaalbaar is en waar samenleven centraal staat. We verlaten de standaard percentages en de huidige focus op aantallen en kijken naar leefbare, gemêleerde buurten. Ook bij betere doorstroom vanuit sociale huurwoningen liggen goede kansen die de afgelopen jaren niet zijn benut. Een andere optie is ontwikkelaars sociale huurwoningen te laten bouwen die ze onder de kostprijs verhuren, en er een termijn van 20 jaar op te zetten waarna deze woningen verkocht mogen worden.
Dit zijn ideeën die realistisch en betaalbaar zijn en die verder kijken dan alleen de individuele woning. De ideeën van GroenLinks echter zadelen de Amsterdammers vooral op met nog hogere schulden en belastingen, als ze al uitvoerbaar zijn. Bouwen we woningen of bouwen we een stad? Namens Amsterdammers. kiest voor het laatste.
Rens Smid